วันพฤหัสบดีที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2558

นิทานเรื่อง สุนัขผู้ซื่อสัตย์

สุนัขผู้ซื่อสัตย์ 

บ้านหลังหนึ่งเลี้ยงสุนัขเอาไว้เฝ้าบ้าน สุนัขตัวนั้น ซื่อสัตย์มากในยามกลางคืนขณะที่มันนอนหลับ หากได้ยินเสียงผิดปกติมันก็จะลุกขึ้นมาเห่าเสมอเพื่อ เตือนภัยเเก่เจ้าของบ้าน

คืนหนึ่ง มันไ้ด้ยินเสียงฝีเท้าคนย่ำใบไม้ดังกรอบเเกรบ เเผ่วเบาที่ใกล้รั้วบ้าน

เเม้จะได้เห็นว่าเป็นใครมันก็ส่งเสียงเห่าคำรามขู่ไว้ก่อน

เจ้าหัวขโมยจึงโยนเนื้อซุบยาเบื่อชิ้นหนึ่งเข้ามาในรั้ว สุนัขเฝ้าบ้านเดินเข้าไปดมๆ เเต่ก็ไม่กิน

มันยังคงเห่าต่อไปจนกระทั่งเจ้าของบ้านออกมาดู เเล้วก็ช่วยกันจับขโมยได้ในที่สุด 


นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "อามิสสินบนนั้นซื้อความซื่อสัตย์ภัคดีไม่ได้

วัวกับแมลงหวี

วัวนั้นเป็นสัตว์ที่ตัวใหญ่เเละก็มีพละกำลังมหาศาล เเต่เมื่อมีสัตว์ตัวเล็กๆ อย่างเเมลงหวี่มาก่อกวน แถมท้าทายเเทนที่วัวจะวางตนนิ่งเฉย แต่วัวกลับเข้าทะเลาะต่อตีไม่ยอมให้เเมลงหวี่คุยข่มตนซึ่งตัวใหญ่กว่า
เเมลงหวี่จึงได้ท้าต่อสู้กัน ถ้าใครชนะก็เเสดงว่าผู้นั้นยิ่งใหญ่กว่า เก่งกว่า และแข็งแรงกว่า
เมื่อวัวได้ยินดังนั้นก็ตอบตกลงไปในทันที เเมลงหวี่ก็ได้บินตอมวนเวียนอยู่รอบๆ เขาเเละเหนือหัวของวัวแต่วัวไม่สามารถจะขวิดหรือทำอะไรเเมลงตัวน้อยตัวนั้น ได้เลยแม้แต่น้อย
วัวได้เเต่ต้องทนอับอายกับบรรดาสัตว์น้อยใหญ่ทั้งหลาย ที่มามุงดูกันเป็นจำนวนมากในบริเวณนั้น

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
ถ้าวางตนนิ่งเฉยไม่วุ่นวายกับสิ่งที่ไม่คู่ควร ก็ไม่ต้อง อับอายเปลืองตัว


อ่านต่อ: http://www.nithan.in.th/%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%a7%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b9%80%e0%b9%80%e0%b8%a1%e0%b8%a5%e0%b8%87%e0%b8%ab%e0%b8%a7%e0%b8%b5%e0%b9%88#ixzz3lybnYsiy